Hayatın acı gerçeklerinden biri, sevdiklerimizi bir gün toprağa uğurlamak zorunda kalışımızdır.
Bugün bizler de büyük bir kaybın derin üzüntüsünü yaşıyoruz. Amcamızın hanımı, gönlümüzde “anamız” olarak yer etmiş, Menşure anamızı kaybettik.
Onun yüreği genişti, sofrası bereketliydi. Çok ekmeğini yedik, çok aşını içtik. Kapısı herkese açıktı; darda olanın yanında olur, gönlü kırık olanın gönlünü onarırdı. İyiliğiyle, samimiyetiyle, anneliğiyle bizlere hem ailemizin hem de akrabalarımızın sığınağı oldu.
İnsanın geride bıraktığı en büyük miras, güzel ahlakı ve hatıralarıdır. Menşure anam da ardından dualarla, hayırla anılacak bir hayat sürdü. Onun sıcak gülüşü, gönül alıcı sözleri, dostluğu ve anneliği hafızalarımızda yaşamaya devam edecek.
Nur içinde yat Menşure anam…
Mekânın cennet, makamın ali olsun. Bizler seni dualarımızla, hayırla yâd edeceğiz.
